Perły regionu: Zespół dworsko – parkowy w Brniu
WYDARZENIA - Region Dąbrowski
sobota, 09 marca 2019 00:00

Zabytkowy zespół dworsko – parkowy w Brniu położony jest na terenie gminy Olesno (sołectwo Podborze) w Powiecie Dąbrowskim, w północno – wschodniej części województwa małopolskiego. Jak mówi starosta dąbrowski Lesław Wieczorek właścicielem zespołu dworsko – parkowego w Brniu, od 2000 roku jest Powiat Dąbrowski. Nieruchomość wpisana jest do rejestru zabytków. Współcześnie zespół dworsko – parkowy w Brniu obejmuje: zabytkowy park, dwór myśliwski, późnobarokową bramę wjazdową z fragmentami ogrodzenia oraz klasycystyczną oficynę.

 

Powiat inwestuje

Niezwykłe walory krajobrazowe, przyrodnicze oraz architektoniczne zespołu dworsko – parkowego w Brniu, skłoniły władze Powiatu do podjęcia działań zmierzających do przywrócenia dawnej świetności, jednego z piękniejszych zabytków Powiśla Dąbrowskiego. 15 lutego 2008 roku na sesji Rady Powiatu w Dąbrowie Tarnowskiej, ówczesny Starosta Dąbrowski,a  dzisiaj poseł Prawa i Sprawiedliwości, Wiesław Krajewski, zaprezentował koncepcję utworzenia Regionalnego Centrum Polonii, na bazie zespołu dworsko-parkowego w Brniu. Inicjatywa ta  spotkała się z dużym uznaniem Radnych oraz  zaproszonych gości, wśród których obecni byli Parlamentarzyści RP. Władze Powiatu zwróciły się  do Prezydenta RP z prośbą o objęcie honorowego patronatu nad planowanym przedsięwzięciem.
Powstanie Regionalnego Centrum Polonii, działającego w formie samorządowej instytucji kultury  miało  na celu umiejętne połączenie atutów wspaniałej przyrody, kultury oraz walorów historycznych terenu objętego projektem z propozycją różnorodnych form aktywności. Działalność Centrum  skupiać się  będzie wokół trzech obszarów aktywności: Kulturotwórczej polegającej na kształtowaniu i podtrzymywaniu postaw narodowych i patriotycznych, zacieśnianiu więzów z Polonią, wymianie osiągnięć kulturalnych naszego terenu z zagranicą, udzieleniu gościny  grupom polonijnym z całego świata, a także rozwoju oferty kulturalnej poprzez budowę muszli koncertowej oraz usytuowanie Muzeum Powiśla Dąbrowskiego na terenie zespołu. Gospodarczej polegającej na utworzeniu przy ośrodku centrum biznesowego mającego na celu rozwój turystyki biznesowej oraz integrację przedsiębiorców z naszego regionu z przedsiębiorcami, przebywającymi poza granicami kraju, a chcącymi inwestować na terenie naszego powiatu. Rekreacyjno- turystycznej polegającej na utworzeniu przy ośrodku centrum turystyczno- rekreacyjnego dla dzieci, młodzieży i dorosłych, pozwalającego na atrakcyjne spędzenie wolnego czasu oraz rozwój turystyki aktywnej, a także zachęcającego Rodaków do odwiedzania ojczystych stron.
- W kadencji 2006 – 2010 udało się odrestaurować obiekt. Śmiała decyzja sprzed lat sprawiła, że dworek może być wielkim atutem w rozwoju powiatu. Udało się wyremontować także obiekt koło dworku oraz zagospodarować park z nasadzeniem około 30 tysięcy grabów - przygotowując alejki grabowe w stylu francuskim – dodaje starosta Wieczorek.

 

20 laty powiatu

Powiat Dąbrowski położony jest w północno – wschodniej części województwa małopolskiego. Od  wschodu graniczy z powiatem mieleckim, a   od  południa z  powiatem tarnowskim. Naturalnymi granicami z zachodu jest najpiękniejsza górska rzeka Polski – Dunajec, a z północy królowa polskich rzek  - Wisła.  Część Powiatu charakteryzuje się terenem nieco urozmaiconym, lekko pagórkowatym. Pozostały  obszar  stanowią nadwiślańskie równiny. Historia Powiatu sięga 1855 roku, kiedy to pojawiły się pierwsze informacje na temat utworzenia powiatu sądowego w Dąbrowie Tarnowskiej.  W 1867 roku przeprowadzona została reforma administracyjna Galicji, w rezultacie której utworzone zostało w Dąbrowie Tarnowskiej,  Starostwo Powiatowe. Wydarzenie to  zapoczątkowało okres ożywienia gospodarczego i społecznego Powiatu. Po  odzyskaniu przez Polskę niepodległości w  1918 roku, Powiat Dąbrowski został utrzymany, jednak należał on do najmniejszych w ówczesnym województwie krakowskim.  W jego skład wchodziły 2 miasta oraz 103 wioski, zamieszkiwane łącznie przez 63 tys. mieszkańców. W powojennym podziale administracyjnym  Dąbrowa Tarnowska zachowała rangę stolicy Powiatu, liczącego w 1945 roku 62 tys. mieszkańców. Kolejna reforma administracyjna przeprowadzona w 1975 roku zlikwidowała powiaty w kraju, w tym również Powiat Dąbrowski, aż do roku 1999, w  którym to Powiat Dąbrowski powrócił na administracyjną mapę Polski i funkcjonuje do dnia dzisiejszego. W skład Powiatu wchodzi 7 gmin: Bolesław, Dąbrowa Tarnowska, Gręboszów, Mędrzechów, Olesno, Radgoszcz, Szczucin. Stolicą Powiatu jest Dąbrowa Tarnowska.

 

Spacer po Powiślu Dąbrowskim…

Powiat Dąbrowski posiada bogatą historię i kulturę, ciekawe tradycje  oraz   wspaniałe walory krajobrazowe i przyrodnicze.  Region naszego Powiatu jest miejscem wyjątkowym. Ziemia dąbrowska urzeka malowniczym krajobrazem, ciekawymi zabytkami architektury dworskiej i  sakralnej oraz licznymi pamiątkami historycznymi. Trwałe wartości naszego dziedzictwa kulturowego pielęgnują w swojej działalności artystycznej miejscowi twórcy i zespoły folklorystyczne. Turyści odwiedzający Powiśle Dąbrowskie za każdym razem odkrywają je na nowo. Czyste powietrze, nieskażone tereny stwarzają warunki do  relaksu, wypoczynku i rozwoju agroturystyki. Rodziny pragnące odpocząć od  zatłoczonych metropolii, mogą  liczyć na gościnność, wspaniałą regionalną kuchnię i  wiejskie, spokojne życie. Funkcjonuje tu kilkanaście gospodarstw, które oferują wypoczynek z dala od miasta i  szereg dodatkowych atrakcji – naukę jazdy konnej, przejażdżki w terenie, hipoterapię dla dzieci, potrawy regionalne. Atutem regionu jest także zalew wodny w  miejscowości Radgoszcz – Narożniki, z którego korzystają amatorzy kąpieli, plażowicze oraz wędkarze. Uzupełnieniem oferty są  liczne imprezy kulturalne i sportowo – rekreacyjne.  Powiat dąbrowski to miejsce rodzącej się aktywności społecznej i gospodarczej. Pracowitość i życzliwość mieszkańców  oraz podejmowane przez nich działania sprawiają, że staliśmy się regionem, gdzie do oferty turystycznej  dołączyła także oferta ciekawej i owocnej współpracy gospodarczej.

 

Powiat Dąbrowski zaprasza…

Wicestarosta Krzysztof Bryk mówi, że na terenie Powiatu Dąbrowskiego znaleźć można wiele unikalnych miejsc i zabytków. Do najcenniejszych należy jedyne w Polsce Muzeum Drogownictwa w  Szczucinie, w którym zgromadzono stare maszyny i  urządzenia do budowy dróg i mostów. Obiekt usytuowany jest na 2 ha parceli otoczonej sosnowym lasem. Główna bryła z dwiema wieżami i  łukowym przęsłem odzwierciedla formę mostu. Obok  budynku zlokalizowany jest skansen maszyn drogowych, w otoczeniu których eksponowane są nawierzchnie stosowane w drogownictwie, w chronologicznym układzie, od starożytności do  współczesności.  Najbardziej atrakcyjną częścią ekspozycji jest tzw. panorama, czyli sala, w  której ustawiono makiety ilustrujące cały proces układania drogi. Przedstawiono robotników z narzędziami z początku naszego stulecia jak również autentyczny powóz nadzorującego ich pracę zwierzchnika. Muzeum posiada także wiele cennych pamiątek po: Józefie Rykała – kierowniku Zarządu Drogowego odznaczonym przez cesarza Franciszka Józefa, Krzyżem Karola; Leonie Grochu – konstruktorze mostów wynalazcy znanej kratownicy mostowej czy też Aleksandrze Gajkowiczu – twórcy nowoczesnych dróg, ministrze komunikacji w czasach PRL. Zwiedzający muzeum mogą także dowiedzieć się o wiszących mostach autorstwa Rudolfa Modrzejewskiego, syna słynnej aktorki Heleny. Muzeum organizuje także pokazy slajdów, filmów edukacyjnych oraz  prelekcje.  

 

Malowana wieś

Obok zabytków architektonicznych i muzealnych, niewątpliwie największa atrakcją Powiatu Dąbrowskiego jest wieś Zalipie w gminie Olesno, tzw. „malowana wieś”, której osobliwością jest pielęgnowany z pokolenia na pokolenie zwyczaj ozdabiania zewnętrznych ścian domów, wnętrz mieszkalnych oraz  budynków gospodarczych w oryginalne motywy kwiatowe. Za odkrywcę nieznanego ośrodka twórczości ludowej uważa się Władysława Hicla, miłośnika i  znawcę kultury ludowej. Badania etnograficzne dowodzą, że całe zjawisko wzięło swój początek od prostych, jasnych "pacek" które rozwinęły się w dwukolorowe, a  potem w coraz wspanialsze kwiaty.  Początkowo do malowania używano farb w  proszku, które mieszane były z mlekiem lub pokostem, zamiast pędzla używano najczęściej brzozowego patyka. Aktualnie malarki używają pędzli i   farb artystycznych. Podkreślenia wymaga fakt, iż artystki ludowe oprócz malowideł na  ścianach wykonują ręcznie zdobione pisanki i palmy wielkanocne, wieńce dożynkowe oraz kwiaty bibułkowe. Prace Zalipianek eksponowane były na różnych wystawach w kraju i zagranicą. W Domu Malarek można oglądać ekspozycję sztuki ludowej oraz bogato zdobioną ceramikę.  Sztuka zalipiańska przetrwała dzięki wielkim osobliwościom, takim jak Felicja Curyłowa, której zagroda jest od 1987 roku udostępniona turystom jako oddział Muzeum Okręgowego w Tarnowie. Malowana zagroda jeszcze za życia jej gospodyni (1904-1974) była traktowana jak żywe muzeum i przez lata odwiedzana przez turystów z całego świata. Zagroda do dzisiaj jest zachowana w nienaruszonej postaci. Położona jest przy jednej z głównych dróg Zalipia w części wsi zwanej Nowiny.

(mir)


Komentarze (0)

Napisz Komentarz

mniejsze | większe

busy
 

pr032019

plus032019

Ostatnie komentarze

Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz dla indywidualnych potrzeb użytkowników zgodnie z Polityką Cookies. Możesz je wyłączyć/zmienić w ustawieniach przeglądarki. .